Er is alweer bijna een jaar verstreken sinds wij in het Michael Job Center (MJC) in India geweest zijn. Een jaar waarin verschillende keren is gebleken dat het vakantieprogramma van 2010 een schot in de roos is geweest. Alle Nederlanders die na die tijd naar het MJC zijn geweest, moesten eindeloos de enthousiaste verhalen aanhoren over alle activiteiten die wij met de kinderen hebben gedaan.
En zo besloten we ook in 2011 een vakantieprogramma te organiseren. Hele schema’s zijn er gemaakt. De activiteiten zijn verzonnen en aan de verhalen wordt hard gewerkt.
We hebben een fijne groep klaarstaan om de kinderen een onvergetelijke vakantie te bezorgen!
Ook ú kunt meehelpen om deze kinderen de tijd van hun leven te geven. U kunt al een meisje een geweldige vakantie geven voor € 2,50.
Giften zijn welkom op BANK 561455139 t.n.v. Stichting HVC o.v.v. projectnummer 8029.
Of geef uw gift online (opmerking: 8029).
Volg de reis vanaf eind april op http://www.hvcreis.blogspot.com/
11 april 2011
26 mei 2010
Bericht 70 | Een terugblik op de Indiareis 2010
Dankzij de inzet van de groep én jullie gulle giften, konden wij de kinderen een onvergetelijke vakantie bezorgen. Dat zijn niet onze woorden, maar de woorden van de meisjes in het Michael Job Center. Dankzij jullie kon elk kind meedoen aan de vakantieactiviteiten én konden wij ze ook nog helpen aan andere dingen die ze nog gebruiken konden.
Wat hebben we gemaakt/gedaan:
- Een haarbandje versierd (dus 500 haarbandjes en versiersels gekocht)- Decoreren van een schatkistje (500 ‘schatkistjes’ gekocht en glitterverf)
- Een schilderij gemaakt (heel, heel erg veel papier gekocht, lijm en stiften)- Workshop ‘streamers’ (stokjes en linten gekocht en 500 streamers gemaakt, met dank aan Cathy!)
- Een voetbaltoernooi
- Uitblazen bij een film
- Tekenen
- Schmink (en make-up voor de oudste meisjes)Wat hebben wij ook nog alle kinderen (ca. 500) per stuk kunnen geven:
- Kleurpotloden, potlood, gum en puntenslijper
- Sandalen- 3 paar ondergoed
- IJsje (totaal dus 600 st.)
- Mango (totaal 125 kg)
- Snoepjes (1500 st.)
- Jackfruit (totaal 60 kg)
Ook in de kamers konden ze nog wat extra dingen gebruiken:
- 70 grote ‘drums’ waarin water bewaard kan worden (tijdens waterschaarste)
- Waspoeder (100 kg)
- 250 grote flessen shampoo
- 500 tubes tandpasta
- Kammen en luizenkammen voor op elke kamer
- 300 Tandenborstels (+ 200 meegenomen uit Nederland)
- Alle overige knutselartikelen zoals lijm, scharen, papier etc. zijn verdeeld over alle kamers.
Overig:
- Medicijnen (dozen vol, met wel 1,5 meter aan kassabon!!) wel 3 jaar houdbaar.
Een kleine impressie: ontwormingsmedicijnen, dettol, verband, thermometers, aspirines, ORS, oogdruppels, oordruppels, pleisters enzovoorts, enzovoorts.
- Wortelkanaalbehandeling (bij 9 meisjes)Lieve reisgenoten en de achterban die heeft geholpen om dit mogelijk te maken: Namens stichting HVC en de meisjes in het MJC: HEEL ERG BEDANKT!
Aankomst
Voorbereiden
Elke ochtend een verhaal vertellen
Alles klaarzetten voor 500 kinderen die gaan knutselen!
Knutselen maar!!
Schatkistjes decoreren met als thema: "Jij bent kostbaar"
Schilderij maken
Haarbandjes versieren
Workshop streamers
Nieuwe sandalen!
Tandenborstels voor iedereen...
Nieuw ondergoed!
Hmmm een ijsje...
... wat een traktatie!
Koninginnedag 2010
Lekker relaxen!
Schminken maar!!
Voor iedereen een mango ...
... en wat verse jackfruit!
De watertonnen voor in het hostel
Onze jongste reisgenoot samen met Bonnie!
Niet alleen de kinderen in het Michael Job Center, ook wij hebben een onvergetelijke vakantie in India gehad!
19 april 2010
Bericht 69 | Ready to go!
Het is nu bijna zover: nog even en wij gaan weer naar 'onze' meisjes in het meisjes(wees)huis in India!! Deze keer gaan we niet alleen, maar hebben wij een groepsreis georganiseerd.
Wil jij deze reis volgen en de verhalen van onze medereizigers lezen?
Volg ons dan via http://www.hvcreis.blogspot.com/.
Deze reis sponsoren kan ook!
Voor € 3,50 geef jij een (wees)meisje al een onvergetelijke vakantie!
Giften zijn welkom op BANK 561455139 t.n.v. Stichting HVC o.v.v. projectnummer 8029.
Wil jij deze reis volgen en de verhalen van onze medereizigers lezen?
Volg ons dan via http://www.hvcreis.blogspot.com/.
Deze reis sponsoren kan ook!
Voor € 3,50 geef jij een (wees)meisje al een onvergetelijke vakantie!
Giften zijn welkom op BANK 561455139 t.n.v. Stichting HVC o.v.v. projectnummer 8029.
26 maart 2010
Bericht 68 | India, here we come again!
Anderhalve kilo aan smeekbrieven met de vraag of wij alsjeblieft nog een keer terug willen komen, dat is wat wij meenamen na 6 maanden in een meisjes(wees)huis in India gewoond en gewerkt te hebben.
In 2008 hebben wij -zoals de meeste van jullie weten- in het Michael Job Center (MJC) in India gewoond en gewerkt. Het MJC is een meisjes(wees)huis waar ondertussen ruim 500 meisjes wonen en een opleiding volgen. Het is een enorm terrein waar alle voorzieningen voor deze meisjes aanwezig zijn. Er is scholing vanaf de kleuterklas tot op universitair niveau.
Een meisje in India is NIETS waard. Klinkt dit hard? Het is helaas de realiteit. Eén van de redenen dat een meisje niet gewild is in de Indiase maatschappij, is dat er voor een meisje een bruidsschat betaald moet worden. Een bruidschat die vaak veel te hoog ligt voor de veelal arme inwoners van dit land. Ook kent India nog steeds christenvervolging. Als de ouders van een gezin worden vermoord of het dorp worden uitgejaagd door fundamentalisten, dan worden de jongetjes snel geadopteerd. De meisjes, die blijven achter.
Deze meisjes, die al zoveel te lijden hebben gehad in hun leven, willen wij een onvergetelijke tijd bezorgen! Daarom gaan wij in hun zomervakantie terug naar India. Wij hebben dit al eerder gedaan: een vakantieperiode vol leuke activiteiten. Klik hier om er meer over te lezen.
Deze keer gaan we niet alleen! Met een groep van 16 mensen reizen wij af naar India. De zomervakantie in India begint eind april en wij vertrekken DV 23 april. De voorbereidingen zijn in volle gang. En iedereen heeft er heel erg veel zin in en vele knutselactiviteiten, spelletjes en mooie verhalen worden uitgedacht.
Maar… een weeshuis met 500 meisjes, betekent ook dat de kosten snel oplopen. Wij hebben uitgerekend dat het organiseren van deze onvergetelijke vakantie ruim € 3,50 per meisje kost. En nu is mijn vraag aan jullie: hoeveel meisjes kunnen jullie een fantastische vakantie schenken?
Terwijl ik dit bericht schrijf, bedenk ik me dat ik niet graag om geld vraag. Maar dit verzoek om sponsoring is niet voor onszelf. Het gaat om meisjes die in hun jonge leven al zoveel hebben meegemaakt. Waarvan veel ouders niet meer leven of spoorloos verdwenen zijn. Familie die niet voor deze meisjes kúnnen of wíllen zorgen. Deze meisjes verdienen het toch om alle liefde en aandacht te krijgen die wij ze geven kunnen? En uit eigen ervaring kunnen wij zeggen, dat zo’n vakantieprogramma daar heel geschikt voor is.
Spreekt dit project u/jou aan? Giften zijn welkom op BANK 561455139 t.n.v. Stichting HVC o.v.v. projectnummer 8029.
Toen wij afscheid namen in 2008 bedacht ik me: Partir c’est mourir un peu (weggaan is een beetje sterven) en ik heb een stuk van mijn hart in India achtergelaten. Daarom ben ik heel dankbaar dat ik weer terug mag naar “mijn” meisjes in het MJC. Al die lieve briefjes met de vraag of we alsjeblieft nog een keer terug willen komen, daar wordt nu gehoor aan gegeven!
Groetjes!
Arie & Jisca
PS: Op dit moment overwegen wij of wij volgend jaar weer zo’n reis zullen organiseren. Bent u/jij ook geïnteresseerd of zijn er vragen? Stuur dan een email naar jisca@stichtinghvc.nl.
24 november 2009
Bericht 67 | Wie gaat er mee naar India?
Na een jaar in Nederland te zijn geweest, gaan wij eind april tot begin mei weer naar het meisjes(wees)huis in India!
Dan begint hun 'zomervakantie' en wij willen ze een onvergetelijke vakantie bezorgen vol leuke activiteiten!
En daarom zoeken wij mensen die mee willen gaan om deze lieve (wees)meisjes de tijd van hun leven te bezorgen!! Geef je nu op @ info@stichtinghvc.nl
(Voor meer informatie klik op onderstaande foto's)

Dan begint hun 'zomervakantie' en wij willen ze een onvergetelijke vakantie bezorgen vol leuke activiteiten!
En daarom zoeken wij mensen die mee willen gaan om deze lieve (wees)meisjes de tijd van hun leven te bezorgen!! Geef je nu op @ info@stichtinghvc.nl
(Voor meer informatie klik op onderstaande foto's)

08 augustus 2009
Bericht 66 | Terug in de wereld van de goede doelen

(Voor wie het nog niet weet: Ik (Jisca) heb een nieuwe baan! Per 1 augustus werk ik voor de stichting HVC. Daar ga ik de werkzaamheden van de directeur verlichten door zijn 'rechterhand' te worden. Hieronder volgt een omschrijving van mijn eerste indruk)
Mijn eerste week zit erop in de wereld van de goede doelen en de stichtingen. Ik werd gelijk in het diepe gegooid, want we stonden de eerste week al op een beurs! Daar hebben we zoveel mogelijk mensen gevraagd om een kind in Sudan eenmalig 1 week te eten te geven. Dat kost tenslotte maar EUR 5,- voor een hele week eten!!
Het is heel anders om deze keer vanuit Nederland een ‘helpende hand’ te zijn. Ik merk dat ik nu al de neiging heb om een ticket te boeken en om het geld, dat we op de beurs bij elkaar hebben gesprokkeld, zelf weg te gaan brengen naar de kinderen in Sudan.
Het is wel heerlijk om me weer in te zetten voor mensen die zoveel minder hebben. Wat hebben we het toch onnoemelijk goed in Nederland. Het is een uitdaging om de mensen hier in Nederland daar iets bewuster van te maken! Ik bedoel; wij kúnnen 5 euro missen, ergens anders op de wereld is die 5 euro een zaak van (over)leven of dood.
Wat is er mooier dan hieraan mee te werken?!
Het is heel anders om deze keer vanuit Nederland een ‘helpende hand’ te zijn. Ik merk dat ik nu al de neiging heb om een ticket te boeken en om het geld, dat we op de beurs bij elkaar hebben gesprokkeld, zelf weg te gaan brengen naar de kinderen in Sudan.
Het is wel heerlijk om me weer in te zetten voor mensen die zoveel minder hebben. Wat hebben we het toch onnoemelijk goed in Nederland. Het is een uitdaging om de mensen hier in Nederland daar iets bewuster van te maken! Ik bedoel; wij kúnnen 5 euro missen, ergens anders op de wereld is die 5 euro een zaak van (over)leven of dood.
Wat is er mooier dan hieraan mee te werken?!
Na Kenia, India en Indonesie kan ik dus ook nog vanuit Nederland kan ik een helpende hand zijn!


16 juli 2009
Bericht 65 | Het is gelukt!!
Na een intensieve zoektocht en heel veel geduld & en wachten kunnen we nu meedelen:
WE HEBBEN EEN HUIS!!
WE HEBBEN EEN HUIS!!
23 maart 2009
Bericht 64 | Terugblik op presentatie
Via deze weg willen wij allen die bij onze presentatie aanwezig waren heel hartelijk bedanken: Wij vonden het fijn dat jullie erbij waren en dat wij onze ervaringen met jullie konden delen!!!
Dit maakte het voor ons een bijzondere terugblik & afsluiting van onze tijd in het buitenland... Heel erg bedankt!
Dit maakte het voor ons een bijzondere terugblik & afsluiting van onze tijd in het buitenland... Heel erg bedankt!
09 maart 2009
Bericht 63 | Presentatie 'BE YOUR HAND'
Eindelijk is het zover. De laatste hand wordt aan de presentatie geslagen. Herinneringen worden opgebouwd en vormgegeven met elke nieuwe dia die we maken. Heimwee wordt bij elke foto een beetje versterkt. Maar ook dankbaarheid, dan we dit hebben mogen doen.
Zoveel herinneringen, zoveel indrukken en verhalen. Die gerangschikt moeten worden in beeld en woord. Een verhaal waarin we jullie hopen mee te nemen. Mee… naar de evenaar. Want rondom die evenaar daar liggen die herinneringen.
En bij het zien en bewerken van onze filmpjes, wanen wij ons weer in Kenia, India en Indonesië. Het is een emotionele achtbaan, waarin we heen en weer worden geslingerd tussen verschillende culturen, ervaringen en vriendschappen. Het zijn de herinneringen die met je op de loop gaan… Dan zit je weer aan het bed van een Aids-patiënt of verzorg je de wonden van wezen.
Het leven in Nederland wordt langzaam een schim en de contouren van de herinnering worden scherper.
Willen jullie voor een moment meebeleven wat wij achterliggende anderhalf jaar hebben meegemaakt? Zondag 22 maart zullen wij na afloop van de kerkdienst onze presentatie geven en jullie zijn van harte uitgenodigd!
Stuur even een email naar presentation@beyourhand.com en laat ons weten dat je graag langs wilt komen. Wij sturen je dan de uitnodiging en routebeschrijving toe.
18 december 2008
Bericht 61 | Aan het einde van de reis...
Het zit erop. Het einde van de reis is bereikt. Het was een mooie, intrigerende, ervaringsvolle reis. We hebben 4 bijzondere ‘stops’ gehad: Kenia, India, Thailand en Indonesie. We hebben geleerd wat ontwikkelingswerk en zendingswerk inhoudt. Van verschillende culturen geproefd. Verschillende werkzaamheden gedaan (beter gezegd: moeten ontdekken) en onze talenten verder ontwikkeld. Soms frustraties overwonnen, maar altijd het project met pijn in ons hart achter moeten laten.
Terugblikkend op deze reis is het niet verwondelijk dat we ondertussen lichterlijk vermoeid zijn geraakt. We hebben zo veel en verschillende werkzaamheden mogen doen. Een korte terugblik:
Kenia > 06|'07 - 12|'07
Arie heeft de financien gedaan en alles overgezet naar een nieuw boekhoud systeem. Jisca was coordinator Care & Compassion en werkte in de sloppenwijken met mensen die besmet waren met Aids. Ook heeft ze een handboek geschreven hoe Care & Compassion opgezet kan worden in andere landen in Afrika.
India > 01|'08 - 06|'08
Samen hebben we een database ‘gebouwd’. Daarnaast vele andere dingen gedaan: een EHBO-stappen kaart gemaakt, een vrijwilligershandboek geschreven, een speciaal vakantie-programma gehouden voor de meiden. Ook hebben we ansichtkaarten gemaakt en verkocht om meer inkomsten te genereren. Jisca heeft tekenlessen gegeven en Arie computerles.
Thailand > 07|'08 - 08|'08
Hier hebben we samen de financiele administratie van het project overgezet naar een officieel boekhoudprogramma.
Indonesie > 09|'08 - 12|'08
Samen hebben we de bestaande database uitgebreid en wederom een vrijwilligershandboek geschreven. Ook hebben we een tweetal financiele rapporten gemaakt. Verder heeft Jisca het drukwerk (folders etc.) opnieuw ontworpen en een nieuwe presentatie gemaakt.
We zijn geslaagd. Alle projecten hebben ons gevraagd terug te komen. Dat maakt ons erg dankbaar. Het geeft ons het gevoel dat we echt iets hebben mogen betekenen.
We beseffen dat onze reis ons ook veranderd heeft. We zijn gaan houden van de derde wereld. We hebben er veel meegemaakt, een bijdrage aan mogen leveren en het is een verrijking van ons leven geworden.
Bedankt dat jullie met ons ‘meegereist’ hebben. Jullie betrokkenheid hebben we heel erg gewaardeerd! Het was leuk om te merken dat jullie de berichten lazen en we hebben genoten van elke reactie die we kregen. (Ze zijn natuurlijk nog steeds welkom...)
En nu naar Nederland! Want ondertussen zijn wij aan onze terugreis begonnen. Via Kuching reizen we naar Kuala Lumpur (Maleisie). Hier zullen wij kerst vieren. Daarna, vlak voor oud en nieuw, zetten wij weer voet op Nederlandse bodem!
Terugblikkend op deze reis is het niet verwondelijk dat we ondertussen lichterlijk vermoeid zijn geraakt. We hebben zo veel en verschillende werkzaamheden mogen doen. Een korte terugblik:
Kenia > 06|'07 - 12|'07
Arie heeft de financien gedaan en alles overgezet naar een nieuw boekhoud systeem. Jisca was coordinator Care & Compassion en werkte in de sloppenwijken met mensen die besmet waren met Aids. Ook heeft ze een handboek geschreven hoe Care & Compassion opgezet kan worden in andere landen in Afrika.
India > 01|'08 - 06|'08
Samen hebben we een database ‘gebouwd’. Daarnaast vele andere dingen gedaan: een EHBO-stappen kaart gemaakt, een vrijwilligershandboek geschreven, een speciaal vakantie-programma gehouden voor de meiden. Ook hebben we ansichtkaarten gemaakt en verkocht om meer inkomsten te genereren. Jisca heeft tekenlessen gegeven en Arie computerles.
Thailand > 07|'08 - 08|'08
Hier hebben we samen de financiele administratie van het project overgezet naar een officieel boekhoudprogramma.
Indonesie > 09|'08 - 12|'08
Samen hebben we de bestaande database uitgebreid en wederom een vrijwilligershandboek geschreven. Ook hebben we een tweetal financiele rapporten gemaakt. Verder heeft Jisca het drukwerk (folders etc.) opnieuw ontworpen en een nieuwe presentatie gemaakt.
We zijn geslaagd. Alle projecten hebben ons gevraagd terug te komen. Dat maakt ons erg dankbaar. Het geeft ons het gevoel dat we echt iets hebben mogen betekenen.
We beseffen dat onze reis ons ook veranderd heeft. We zijn gaan houden van de derde wereld. We hebben er veel meegemaakt, een bijdrage aan mogen leveren en het is een verrijking van ons leven geworden.
Bedankt dat jullie met ons ‘meegereist’ hebben. Jullie betrokkenheid hebben we heel erg gewaardeerd! Het was leuk om te merken dat jullie de berichten lazen en we hebben genoten van elke reactie die we kregen. (Ze zijn natuurlijk nog steeds welkom...)
En nu naar Nederland! Want ondertussen zijn wij aan onze terugreis begonnen. Via Kuching reizen we naar Kuala Lumpur (Maleisie). Hier zullen wij kerst vieren. Daarna, vlak voor oud en nieuw, zetten wij weer voet op Nederlandse bodem!
16 december 2008
Bericht 60 | Hunkerend naar liefde
Ik blijf me elke keer verbazen hoe een kind, dat zonder ouders opgroeid, hunkert naar aandacht. Van de week liepen Arie en ik naar ons huisje toe (15 min. vanaf de eetzaal), onderweg kwamen we een jongentje (11jr) tegen die duidelijk liep te treuzelen zodat hij met ons mee kon lopen. Ik wilde hem speels een kneepje in zijn arm geven, maar hij greep gelijk mijn hand beet.
Na een paar minuten zo gelopen te hebben, kwamen we een paar werklui tegen. Deze mannen komen van buitenaf en horen niet bij het project. Voor een indonesische jongen van 11 jaar moeten zij het toonbeeld van stoerheid zijn: met hun scooters, met tatoeages versierde armen en een kruitnagel-sigaret die speels uit hun mond bungelt. Glimlachend bedacht ik me dat deze jongen zich vast groot zou willen voordoen bij de werkmannen en dat hij mijn hand wel snel los zou laten. Maar niets was minder waar. Hij kneep eens extra in mijn hand en liep gewoon door.
Welke jongen van 11 jaar loopt er in Nederland nog aan de hand van iemand die hij net kent? En zeker op het moment dat hij langs een plek komt waar hij meestal het stoere ventje uithangt? Met een schok besefte ik me –wederom- wat een tekort er ontstaat bij deze kinderen die zonder ouders opgroeien. Wat hebben ze liefde en aandacht nodig!
Na een paar minuten zo gelopen te hebben, kwamen we een paar werklui tegen. Deze mannen komen van buitenaf en horen niet bij het project. Voor een indonesische jongen van 11 jaar moeten zij het toonbeeld van stoerheid zijn: met hun scooters, met tatoeages versierde armen en een kruitnagel-sigaret die speels uit hun mond bungelt. Glimlachend bedacht ik me dat deze jongen zich vast groot zou willen voordoen bij de werkmannen en dat hij mijn hand wel snel los zou laten. Maar niets was minder waar. Hij kneep eens extra in mijn hand en liep gewoon door.
Welke jongen van 11 jaar loopt er in Nederland nog aan de hand van iemand die hij net kent? En zeker op het moment dat hij langs een plek komt waar hij meestal het stoere ventje uithangt? Met een schok besefte ik me –wederom- wat een tekort er ontstaat bij deze kinderen die zonder ouders opgroeien. Wat hebben ze liefde en aandacht nodig!
09 december 2008
Bericht 59 | “Bugs of Borneo”
Terwijl we druk aan het afronden zijn, is er niet veel tijd voor lange verhalen. Daarom willen we jullie deze keer niet met woorden, maar met foto’s laten genieten van het leven in Borneo.
De slang hebben jullie al gezien, vandaag is het thema ‘bugs’. Insecten in alle vormen en maten, maar de voorkeur gaat natuurlijk uit naar de enorme exemplaren. En met ‘enorme exemplaren’ bedoel ik formaat HANDPALM. En dit zonder te overdrijven...
En om het beeld van de fauna van Borneo completer te maken, doe ik er ook een foto bij van wat andere dieren, zoals een slang die eerder een uit zijn krachten gegroeide regenworm lijkt. (Klik op de foto om deze vergroot te zien.)
De slang hebben jullie al gezien, vandaag is het thema ‘bugs’. Insecten in alle vormen en maten, maar de voorkeur gaat natuurlijk uit naar de enorme exemplaren. En met ‘enorme exemplaren’ bedoel ik formaat HANDPALM. En dit zonder te overdrijven...
En om het beeld van de fauna van Borneo completer te maken, doe ik er ook een foto bij van wat andere dieren, zoals een slang die eerder een uit zijn krachten gegroeide regenworm lijkt. (Klik op de foto om deze vergroot te zien.)
Ps: Alle foto’s zijn gemaakt afgelopen 2 weken!
Abonneren op:
Posts (Atom)

